Τα σημάδια που έχω βάλει να βρίσκω το δρόμο κάθε που έρχομαι σε σένα
-η μεγάλη διασταύρωση, ο κόκκινος φράχτης, το δεύτερο φανάρι μετά το παλιό φυτώριο-
μένουν ακριβώς στη θέση τους όταν αλλού πηγαίνω
Πράγμα ολωσδιόλου ακατανόητο
Μαρ. Μαρ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Τα σημάδια που έχω βάλει να βρίσκω το δρόμο κάθε που έρχομαι σε σένα -η μεγάλη διασταύρωση, ο κόκκινος φράχτης, το δεύτερο φανάρι μετά το ... -
Αν αυτό είχες για εμάς, μισή μποτίλια πεπαλαιωμένο ουίσκι σε δρύινο βαρέλι, γουλιά που πέφτει απόγευμα την ώρα που πλαγιάζει η ακτίνα, από... -
Τη τελευταία φορά που βρέθηκα σε αυτή την θάλασσα είχε κατέβει ο ορίζοντας δυο πόντους, όσο χωράει να φαγωθεί φτερούγα γερακιού και να ξεφύγ... -
Αν έπεφτα πάνω σε τοίχο με τόση φόρα που είχα πάρει, το σίγουρο είναι ότι θα γκρεμιζόταν ο τοίχος και θα περνούσα από μέσα του, αλλά εδώ ήτ... -
%20%CF%83.jpg)
Ανάγλυφο. Αυτό ήταν να γίνει από την αρχή. Κάτω από τις στιβάδες να ελευθερωθεί ο μικρός ιππέας, το ελάφι, η αυλητρίδα και το πέπλο της.... -
Αιγυπτιακή φαγεντιανή, σάρδιος λίθος, κεχριμπάρι∙ ότι ήμουν, λέει, φρουρός στη βάρδια 2-6 νυχτερινή και σκόνη, σκόνη παχιά και ακίνητη, κα... -
Στο μονοπάτι που μας έπεσε το καρπούζι κι έσκασε στα βράχια κάτω ένα βήμα πριν πατήσουμε στην άμμο το καρπούζι που 'χαμ... -
Χρωστάμε ένα γλέντι να φτάνει από το πρωί ως το χάραμα με χορούς τσουγκρίσματα και γέλια Ένα γλέντι τρικούβερτο σε ένα τραπέζι μακρύ...
-
Εκείνο που πιο πολύ φοβάμαι είναι μη γίνουμε παντρεμένοι μη βολευτούμε σε χνουδάτες παντόφλες και φυλλομετράμε λογαριασμούς... -
Μου γλίστρησαν δυο σκέψεις έτσι όπως περπατούσα γίναν ολόζεστο νερό και στάξανε Το βράδυ έτσι όπως ήμουν ξυπόλητη πάτησα πάνω τους και σωρ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου