Τα σημάδια που έχω βάλει να βρίσκω το δρόμο κάθε που έρχομαι σε σένα
-η μεγάλη διασταύρωση, ο κόκκινος φράχτης, το δεύτερο φανάρι μετά το παλιό φυτώριο-
μένουν ακριβώς στη θέση τους όταν αλλού πηγαίνω
Πράγμα ολωσδιόλου ακατανόητο
Μαρ. Μαρ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Μου αρέσουν οι πασιέντζες που δεν βγαίνουν. Η αγαπημένη μου έχει βγει μόνο δύο φορές, παρόλο που την ρίχνω κάθε μέρα σχεδόν, από τό... -
Στο τρεμάμενο ικρίωμα, την ευθεία γραμμή∙ τα όρη, όταν έσκυψα να φιλήσω τη γη, τα άλματα, το πιωμένο μου κύτταρο και το στίγμα στο μάτι, η... -
Χρωστάμε ένα γλέντι να φτάνει από το πρωί ως το χάραμα με χορούς τσουγκρίσματα και γέλια Ένα γλέντι τρικούβερτο σε ένα τραπέζι μακρύ...
-
Μου γλίστρησαν δυο σκέψεις έτσι όπως περπατούσα γίναν ολόζεστο νερό και στάξανε Το βράδυ έτσι όπως ήμουν ξυπόλητη πάτησα πάνω τους και σωρ... -
...αλλά δεν γίνεται περιπέτεια ασφαλής αλητεία επιτηρούμενη ξιπολησιά αποστειρωμένη ανεμελιά συσκευασμένη έρωτας... -
Στο μονοπάτι που μας έπεσε το καρπούζι κι έσκασε στα βράχια κάτω ένα βήμα πριν πατήσουμε στην άμμο το καρπούζι που 'χαμ... -
%20%CF%83.jpg)
Ανάγλυφο. Αυτό ήταν να γίνει από την αρχή. Κάτω από τις στιβάδες να ελευθερωθεί ο μικρός ιππέας, το ελάφι, η αυλητρίδα και το πέπλο της.... -
Ι Είμαι γυναίκα άνθρωπος γένους θηλυκού θα πει το σώμα μου έχει τα χαρακτηριστικά των θηλαστικών της λύκαινας, της ζέβρας... -
Έστρεψε έναν τεράστιο μεγεθυντικό καθρέφτη στο πρόσωπο μου και μου είπε: «Δε μπορεί, κάτι θα θέλετε να αλλάξουμε. Κοιταχτείτε μόν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου