Ακατάστρα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα
Cuando tenga la tierra
.
Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα
Cuando tenga la tierra
.
Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 30 Αυγούστου 2018
Cuando tenga la tierra
Στις
πέτρες
στις ρίζες
στα σκουλήκια
στους σπόρους
στους νεκρούς
Δικό τους το χώμα
Δική μας η γη
Μαρ. Μαρκοπούλου
Παλαιότερες αναρτήσεις
Αρχική σελίδα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Mail
Μου γλίστρησαν δυο σκέψεις έτσι όπως περπατούσα γίναν ολόζεστο νερό και στάξανε Το βράδυ έτσι όπως ήμουν ξυπόλητη πάτησα πάνω τους και σωρ...
Φύλο
Ι Είμαι γυναίκα άνθρωπος γένους θηλυκού θα πει το σώμα μου έχει τα χαρακτηριστικά των θηλαστικών της λύκαινας, της ζέβρας...
Μαρμαροτεχνία
Ανάγλυφο. Αυτό ήταν να γίνει από την αρχή. Κάτω από τις στιβάδες να ελευθερωθεί ο μικρός ιππέας, το ελάφι, η αυλητρίδα και το πέπλο της....
Μόνο να πατήσει κάπου η ρόδα
Αν έπεφτα πάνω σε τοίχο με τόση φόρα που είχα πάρει, το σίγουρο είναι ότι θα γκρεμιζόταν ο τοίχος και θα περνούσα από μέσα του, αλλά εδώ ήτ...
Καλή τη πίστει
Τη τελευταία φορά που βρέθηκα σε αυτή την θάλασσα είχε κατέβει ο ορίζοντας δυο πόντους, όσο χωράει να φαγωθεί φτερούγα γερακιού και να ξεφύγ...
Το σημαίνον και το σημαινόμενο
Τα σημάδια που έχω βάλει να βρίσκω το δρόμο κάθε που έρχομαι σε σένα -η μεγάλη διασταύρωση, ο κόκκινος φράχτης, το δεύτερο φανάρι μετά το ...
157 ΜΟΙΡΕΣ ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ
Στο τρεμάμενο ικρίωμα, την ευθεία γραμμή∙ τα όρη, όταν έσκυψα να φιλήσω τη γη, τα άλματα, το πιωμένο μου κύτταρο και το στίγμα στο μάτι, η...
Λευτεριά στο βλέμμα
Τον ίδιο δρόμο κάθε μέρα τρέχοντας στο πήγαινε τρέχοντας στο έλα σορτσάκια και φωσφοριζέ περιβραχιόνια με επιμονή και με ρυθμό μα ποτέ δεν ...
ΤΗΣ 4ης ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΚΤΙΑΣ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
Μέχρι να λύσει ο πόλεμος μη με αφήσεις να μπω κάτω από τη γη ξερή από πόθο και από επιθυμία θα αλλάξει σχήμα ο τόπος μου μην μ΄ αφή...
Ιστορίες του μώλου
Έχω μονομαχήσει με γατί για μια ζαργάνα Δεν ξέρω τι είδε στο μάτι μου πείνα δεν ήταν Μα έτσι όπως χτυπιόταν ψυχορραγώντας τ...