Στο τρεμάμενο ικρίωμα, την ευθεία
γραμμή, μια κόψη∙ τα όρη, όταν έσκυψα να φιλήσω τη γη, τα άλματα, το πιωμένο
μου κύτταρο και το στίγμα στο μάτι, η φλόγα∙ σε όλη τη διαδρομή
Αν καμιά φορά ξεχνάω ποια είμαι,
μου το θυμίζει η μουσική
Μαρ. Μαρκοπούλου
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Τα σημάδια που έχω βάλει να βρίσκω το δρόμο κάθε που έρχομαι σε σένα -η μεγάλη διασταύρωση, ο κόκκινος φράχτης, το δεύτερο φανάρι μετά το ... -
%20%CF%83.jpg)
Ανάγλυφο. Αυτό ήταν να γίνει από την αρχή. Κάτω από τις στιβάδες να ελευθερωθεί ο μικρός ιππέας, το ελάφι, η αυλητρίδα και το πέπλο της.... -
Αν έπεφτα πάνω σε τοίχο με τόση φόρα που είχα πάρει, το σίγουρο είναι ότι θα γκρεμιζόταν ο τοίχος και θα περνούσα από μέσα του, αλλά εδώ ήτ... -
Εκείνο που πιο πολύ φοβάμαι είναι μη γίνουμε παντρεμένοι μη βολευτούμε σε χνουδάτες παντόφλες και φυλλομετράμε λογαριασμούς... -
Αιγυπτιακή φαγεντιανή, σάρδιος λίθος, κεχριμπάρι∙ ότι ήμουν, λέει, φρουρός στη βάρδια 2-6 νυχτερινή και σκόνη, σκόνη παχιά και ακίνητη, κα... -
Αν αυτό είχες για εμάς, μισή μποτίλια πεπαλαιωμένο ουίσκι σε δρύινο βαρέλι, γουλιά που πέφτει απόγευμα την ώρα που πλαγιάζει η ακτίνα, από... -
Τη τελευταία φορά που βρέθηκα σε αυτή την θάλασσα είχε κατέβει ο ορίζοντας δυο πόντους, όσο χωράει να φαγωθεί φτερούγα γερακιού και να ξεφύγ... -
Έναν ψαρά καλύτερα από βιβλία να μην ξέρει ούτε από τέχνη τίποτα μόνο ονόματα από ξέρες και κολπάκια μόνο από πού περνούν τα ρεύματα π...
-
Να μην ξεχάσω ποτέ ότι ο καπετάν Λέκκας, με 12 άτομα στο καΐκι του και έναν ακόμα για πλήρωμα, ούρλιαζε για τουλάχιστον μια ώρα σε ένα κιν... -
Χρωστάμε ένα γλέντι να φτάνει από το πρωί ως το χάραμα με χορούς τσουγκρίσματα και γέλια Ένα γλέντι τρικούβερτο σε ένα τραπέζι μακρύ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου