Στο τρεμάμενο ικρίωμα, την ευθεία
γραμμή∙ τα όρη, όταν έσκυψα να φιλήσω τη γη, τα άλματα, το πιωμένο
μου κύτταρο και το στίγμα στο μάτι, η φλόγα∙ σε όλη τη διαδρομή
Αν καμιά φορά ξεχνάω ποια είμαι,
μου το θυμίζει η μουσική
Μαρ. Μαρκοπούλου
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 157 ΜΟΙΡΕΣ ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 157 ΜΟΙΡΕΣ ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 22 Μαρτίου 2026
157 ΜΟΙΡΕΣ ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
Στο τρεμάμενο ικρίωμα, την ευθεία γραμμή∙ τα όρη, όταν έσκυψα να φιλήσω τη γη, τα άλματα, το πιωμένο μου κύτταρο και το στίγμα στο μάτι, η... -
Τον θυμάμαι σαν τώρα, τη μέρα που πρωτοβρεθήκαμε. «Γειά σου ρε πατρίδα!» μου φώναξε από μακριά χαμογελαστός κι ερχόταν προς το ... -
Αν έπεφτα πάνω σε τοίχο με τόση φόρα που είχα πάρει, το σίγουρο είναι ότι θα γκρεμιζόταν ο τοίχος και θα περνούσα από μέσα του, αλλά εδώ ήτ... -
Αν αυτό είχες για εμάς, μισή μποτίλια πεπαλαιωμένο ουίσκι σε δρύινο βαρέλι, γουλιά που πέφτει απόγευμα την ώρα που πλαγιάζει η ακτίνα, από... -
Να μην ξεχάσω ποτέ ότι ο καπετάν Λέκκας, με 12 άτομα στο καΐκι του και έναν ακόμα για πλήρωμα, ούρλιαζε για τουλάχιστον μια ώρα σε ένα κιν... -
Τα σημάδια που έχω βάλει να βρίσκω το δρόμο κάθε που έρχομαι σε σένα -η μεγάλη διασταύρωση, ο κόκκινος φράχτης, το δεύτερο φανάρι μετά το ... -
%20%CF%83.jpg)
Ανάγλυφο. Αυτό ήταν να γίνει από την αρχή. Κάτω από τις στιβάδες να ελευθερωθεί ο μικρός ιππέας, το ελάφι, η αυλητρίδα και το πέπλο της.... -
Θα άνοιγα την πόρτα Θα πεταγόμουν έξω Και θα βρισκόμουν σε εκείνα εκεί τα παλιομάγαζα που φάγαμε τις ώρες μας και ήπιαμε τα ... -
Αιγυπτιακή φαγεντιανή, σάρδιος λίθος, κεχριμπάρι∙ ότι ήμουν, λέει, φρουρός στη βάρδια 2-6 νυχτερινή και σκόνη, σκόνη παχιά και ακίνητη, κα... -
Τη τελευταία φορά που βρέθηκα σε αυτή την θάλασσα είχε κατέβει ο ορίζοντας δυο πόντους, όσο χωράει να φαγωθεί φτερούγα γερακιού και να ξεφύγ...