Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2018
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Στο τρεμάμενο ικρίωμα, την ευθεία γραμμή, μια κόψη∙ τα όρη, όταν έσκυψα να φιλήσω τη γη, τα άλματα, το πιωμένο μου κύτταρο και το στίγμα σ...
-
Αν έπεφτα πάνω σε τοίχο με τόση φόρα που είχα πάρει, το σίγουρο είναι ότι θα γκρεμιζόταν ο τοίχος και θα περνούσα από μέσα του, αλλά εδώ ήτ...
-
Ανάγλυφο. Αυτό ήταν να γίνει από την αρχή. Κάτω από τις στιβάδες να ελευθερωθεί ο μικρός ιππέας, το ελάφι, η αυλητρίδα και το πέπλο της....
-
Αν αυτό είχες για εμάς, μισή μποτίλια πεπαλαιωμένο ουίσκι σε δρύινο βαρέλι, γουλιά που πέφτει απόγευμα την ώρα που πλαγιάζει η ακτίνα, από...
-
Τον ίδιο δρόμο κάθε μέρα τρέχοντας στο πήγαινε τρέχοντας στο έλα σορτσάκια και φωσφοριζέ περιβραχιόνια με επιμονή και με ρυθμό μα ποτέ δεν ...
-
Τ’ άφησα σαν ταινία που παρακολουθώ για πού το πάει σαν σχεδία που αργοκυλάει στο ποτάμι σαν σποράκι π’ άμα φυτρώσει φύτρωσε Εξασκήθηκα ...
-
Μου γλίστρησαν δυο σκέψεις έτσι όπως περπατούσα γίναν ολόζεστο νερό και στάξανε Το βράδυ έτσι όπως ήμουν ξυπόλητη πάτησα πάνω τους και σωρ...
-
Τη τελευταία φορά που βρέθηκα σε αυτή την θάλασσα είχε κατέβει ο ορίζοντας δυο πόντους, όσο χωράει να φαγωθεί φτερούγα γερακιού και να ξεφύγ...
-
Μπέκρες ήταν οι ηρωίδες του του δρόμου και του καταγωγίου μ’ ένα κάρο ιστορίες στη πλάτη κι εγώ μόλις που ΄χα μπει στο γυμνάσ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου