Στο τρεμάμενο ικρίωμα, την ευθεία
γραμμή, μια κόψη∙ τα όρη, όταν έσκυψα να φιλήσω τη γη, τα άλματα, το πιωμένο
μου κύτταρο και το στίγμα στο μάτι, η φλόγα∙ σε όλη τη διαδρομή
Αν καμιά φορά ξεχνάω ποια είμαι,
μου το θυμίζει η μουσική
Μαρ. Μαρκοπούλου
Στο τρεμάμενο ικρίωμα, την ευθεία
γραμμή, μια κόψη∙ τα όρη, όταν έσκυψα να φιλήσω τη γη, τα άλματα, το πιωμένο
μου κύτταρο και το στίγμα στο μάτι, η φλόγα∙ σε όλη τη διαδρομή
Αν καμιά φορά ξεχνάω ποια είμαι,
μου το θυμίζει η μουσική
Μαρ. Μαρκοπούλου